????? ??????? ????? ??????

چربی گیر یکی از اجزای کلیدی در سیستم فاضلاب آشپزخانه های صنعتی به شمار می رود. در مجتمع هایی با ظرفیت بالا مانند بیمارستان ها، کارخانه ها، دانشگاه ها یا هتل ها که روزانه صدها تا هزاران وعده غذا تهیه می شود، حجم بالایی از چربی، روغن و ذرات جامد وارد سیستم فاضلاب می شود. عدم کنترل این آلاینده ها موجب انسداد لوله ها، ایجاد بوهای نامطبوع، آسیب به ایستگاه تصفیه فاضلاب و حتی جریمه های زیست محیطی می شود.

در این راهنما، به طور مفصل به بررسی مفاهیم زیر خواهیم پرداخت:

تعریف چربی گیر و نحوه عملکرد آن

انواع چربی گیر بر اساس جنس

روش های نصب چربی گیر

محاسبه ظرفیت مناسب چربی گیر برای آشپزخانه با ۱۰۰۰ وعده در روز

نکات مهم در نگهداری و بهره برداری

نتیجه گیری و پیشنهادات

تعریف چربی گیر و نحوه عملکرد

تعریف

چربی گیردستگاهی مکانیکی یا ترکیبی از مکانیکی و شیمیایی است که برای جداسازی چربی، روغن، گریس و ذرات جامد از فاضلاب خروجی آشپزخانه های صنعتی، رستوران ها، هتل ها و کارخانه های غذایی طراحی می شود. هدف اصلی استفاده از چربی گیر، جلوگیری از ورود چربی ها و روغن ها به سیستم لوله کشی فاضلاب شهری یا تصفیه خانه هاست، زیرا این مواد با چسبندگی بالا می توانند موجب گرفتگی لوله ها، ایجاد بوی نامطبوع، رشد باکتری های مضر و افزایش هزینه های نگهداری شبکه فاضلاب گردند.

عملکرد چربی گیر بر پایه اختلاف وزن مخصوص میان آب و چربی ها می باشد. در این فرآیند، پساب آشپزخانه وارد مخزن چربی گیر می شود. با کاهش سرعت جریان، مواد جامد ته نشین شده و چربی ها که چگالی کمتری دارند، به سطح آب صعود می کنند. آب نسبتاً تمیز از بخش پایین دست مخزن خارج می شود، در حالی که چربی و روغن در سطح باقی می مانند و به صورت دوره ای تخلیه می شوند.

چربی گیرها در ابعاد، ظرفیت ها و جنس های مختلفی تولید می شوند و می توانند به صورت زیر سینکی، ایستاده، دفنی یا بیرونی نصب شوند. از لحاظ جنس، چربی گیرها ممکن است از پلی اتیلن، فایبرگلاس، استیل یا بتن ساخته شوند که هر یک کاربرد خاصی دارد. انتخاب نوع و ظرفیت چربی گیر بستگی به تعداد وعده های غذایی، نوع غذا، میزان چربی استفاده شده و فضای نصب دارد.

در مجموع، چربی گیرها ابزاری حیاتی برای محافظت از زیرساخت های فاضلاب، بهبود بهداشت محیط و رعایت الزامات زیست محیطی در فضاهای دارای پخت وپز صنعتی محسوب می شوند.

نحوه عملکرد

چربی گیرها عموماً براساس اصول زیر عمل می کنند:

کاهش سرعت جریان پساب: با کاهش سرعت جریان، ذرات جامد ته نشین شده و چربی به سطح آب صعود می نماید.

تفکیک بر اساس وزن مخصوص: چربی ها یی که وزن مخصوص کمتری از آب دارند، در بالای سطح شناور می شوند.

مخازن چند مرحله ای: بیشتر چربی گیرها از دو یا سه مخزن با دیوارهای داخلی (بافل) تشکیل شده اند که باعث تفکیک تدریجی چربی، جامدات و آب می شود.

انواع چربی گیر بر اساس جنس

جنس چربی گیر تأثیر بسزایی در طول عمر، عملکرد، هزینه و محل نصب آن دارد. در ادامه، متداول ترین انواع چربی گیر مورد بررسی قرار گرفته می شود.

چربی گیر پلی اتیلن

ویژگی ها:

ضد خوردگی: مقاومت بسیار بالا در برابر اسیدها، قلیاها و مواد شوینده صنعتی

سبک و قابل حمل: حمل ونقل آسان، مخصوصاً برای نصب های داخلی

نصب سریع: بدون نیاز به جوشکاری یا تجهیزات خاص

قیمت نسبتاً مناسب

موارد استفاده:

برای رستوران ها و آشپزخانه هایی با فضای محدود

نصب در محیط های داخلی (زیر سینک یا کنار دیوار)

چربی گیر فایبرگلاس

ویژگی ها:

مقاومت شیمیایی بالا

مناسب برای فضای باز و دفنی

طول عمر بالا (تا ۳۰ سال)

قابلیت طراحی سفارشی با حجم بالا

موارد استفاده:

آشپزخانه های صنعتی بزرگ

دفن در زمین در محوطه خارجی آشپزخانه

چربی گیر استیل (فولاد ضد زنگ)

ویژگی ها:

بهداشتی و قابل شست وشو با بخار

مناسب برای محیط های دارای الزامات بهداشتی بالا (مانند بیمارستان ها)

مقاومت حرارتی بالا

معایب:

قیمت بالا

احتمال زنگ زدگی در صورت عدم نگهداری مناسب

چربی گیر بتنی

ویژگی ها:

قابلیت ساخت در ابعاد بزرگ

مناسب برای دفن در زیر زمین

مقاوم در برابر ضربه و فشار بالا

معایب:

وزن زیاد

عدم مقاومت شیمیایی در صورت نبود روکش داخلی

هزینه زیاد در جابجایی و نصب

روش های نصب چربی گیر

نصب چربی گیر بستگی به محل، فضای موجود و نوع آشپزخانه دارد. در ادامه روش های مختلف نصب شرح داده می شود:

نصب زیر سینک (زیر زمینی یا رومیزی)

مخصوص چربی گیرهای کوچک (پلی اتیلن یا استیل)

برای آشپزخانه های با ظرفیت متوسط

نصب سریع و بدون عملیات ساختمانی

نیاز به تخلیه مکرر

نصب دفنی

مخصوص چربی گیرهای بزرگ (فایبرگلاس یا بتنی)

مناسب برای آشپزخانه های صنعتی بزرگ

ظرفیت بالا و دوره تخلیه طولانی تر

نیاز به لوله کشی دقیق و سیستم تهویه

نصب در فضای باز

قابل نصب در کنار ساختمان

امکان تخلیه راحت تر توسط تانکر

بهتر است در برابر تابش و یخ زدگی ایزوله شود

نیاز به اتصالات ضد نشت

محاسبه ظرفیت مناسب چربی گیر برای آشپزخانه با ۱۰۰۰ وعده غذا در روز

برای انتخاب ظرفیت، عوامل زیر در نظر گرفته می شود:

تعداد وعده غذا

نوع غذا (میزان چربی مصرفی)

تعداد سینک و تجهیزات شستشو

میزان مصرف آب روزانه

روش محاسبه تقریبی

معمولاً از فرمول زیر برای تخمین استفاده می شود:

حجم چربی گیر (لیتر) = تعداد وعده غذا در روز × ضریب تجربی

ضریب تجربی بین ۱.۵ تا ۳ لیتر بر اساس نوع غذا و چربی استفاده شده متغیر است.

طرز محاسبه

با فرض ضریب ۲.۵ لیتر برای غذاهای پرچرب:

حجم = ۱۰۰۰ × ۲.۵ = ۲۵۰۰ لیتر

یعنی یک چربی گیر با ظرفیت حداقل ۲۵۰۰ لیتر (۲.۵ متر مکعب) مورد نیاز است.

پیشنهاد عملی

استفاده از چربی گیر دفنی فایبرگلاس یا بتنی با ظرفیت ۳۰۰۰ لیتر جهت اطمینان

انتخاب مدل دو یا سه مرحله ای با دیواره داخلی (Baffle Wall)

مجهز به دریچه تخلیه و بازدید دوره ای

نکات مهم در نگهداری و بهره برداری

دوره تخلیه

هر ۲ تا ۴ هفته یکبار، بسته به مصرف

بهتر است تخلیه توسط شرکت های دارای مجوز انجام شود

نظافت داخلی

شست وشوی دیواره ها و کف مخزن با آب گرم و مواد شوینده

در صورت نیاز ضدعفونی با بخار یا کلر

استفاده از باکتری های زیست تجزیه گر

برخی چربی گیرها قابلیت استفاده از باکتری های تجزیه کننده چربی را دارند

این روش تخلیه را به تعویق انداخته و بو را کاهش می دهد

نظارت مستمر

بررسی بوی نامطبوع

بررسی چسبندگی روغن به اطراف

کنترل عدم گرفتگی ورودی و خروجی

نتیجه گیری و پیشنهادات

با توجه به حجم کاری بالا (۱۰۰۰ وعده غذا در روز)، بهترین گزینه استفاده از چربی گیر دفنی با ظرفیت حداقل ۳۰۰۰ لیتر و جنس فایبرگلاس تقویت شده یا بتن با روکش رزینی می باشد. مزایای این انتخاب شامل:

طول عمر بالا

قابلیت تخلیه با تانکر

مقاومت در برابر مواد شیمیایی

حجم کافی برای ذخیره چربی در طول چند هفته

ویژگی های پیشنهادی:

نوع چربی گیر: دفنی فایبرگلاس تقویت شده

ظرفیت پیشنهادی : ۳۰۰۰ لیتر

تعداد مراحل داخلی حداقل ۲ مرحله

قطر لوله ورودی/خروجی : حداقل ۱۰ سانتی متر

محل نصب : حیاط آشپزخانه، نزدیک خروجی فاضلاب

دوره تخلیه : هر ۲ هفته یکبار

جهت دریافت قیمت و اطلاعات مورد نیاز با گروه صنعتی ناب زیست تولید کننده انواع چربی گیر و سیستمهای تصفیه فاضلاب با شماره 02188722027 و موبایل 09126147685 تماس بگیرید.

یکی از مهم ترین چالش ها در جمع آوری فاضلاب و انتقال آن به سیستم فاضلاب شهری و تصفیه خانه ها، اختلاف ارتفاع، کم بودن شیب لوله کشی و طولانی بودن مسیر کانال ها تا تصفیه خانه است. برای حل این مشکل لازم است از پمپ های مخصوص و ضد آب استفاده شود. ایستگاه پمپاژ فاضلاب به دستگاهی گفته می شود که دارای مخزن برای جمع آوری فاضلاب بوده و در آن چندین قطعه برای جمع آوری و پمپاژ فاضلاب به ارتفاعات بالاتر به کار می رود.

در طبقات منفی ساختمان های مسکونی و تجاری فاضلاب در ورود به فاضلاب شهری به دلیل اختلاف ارتفاع با مشکل مواجه است. بعد از ورود فاضلاب به مخزن لیفت استیشن، پمپ های قرار گرفته در آن فاضلاب را پمپاژ کرده و به بالا هدایت می کنند. در برخی از مواقع این تجهیزات نقش ایجاد فشار برای هدایت فاضلاب را در مسیرهای طولانی برعهده دارند.

استانداردهای طراحی ایستگاه پمپاژ فاضلاب

طراحی ایستگاه پمپاژ فاضلاب به مجموعه ای از اصول فنی، محیط زیستی و ایمنی اشاره دارد که باید در مراحل طراحی، ساخت و بهره برداری رعایت شوند. این استانداردها معمولاً توسط سازمان های ملی و بین المللی مانند ANSI, ASME, EPA, ISO و همچنین مقررات محلی تعیین می شوند. در ایران نیز استانداردهای سازمان آب و فاضلاب کشور، وزارت نیرو و سازمان محیط زیست مورداستفاده قرار می گیرند.

استانداردهای کلی طراحی ایستگاه پمپاژ فاضلاب

الف) استانداردهای ظرفیت و هیدرولیک

محاسبه دبی فاضلاب: بر اساس جمعیت تحت پوشش، نوع کاربری (مسکونی، صنعتی، تجاری) و ضریب حداکثر جریان (Peak Factor).

ظرفیت پمپاژ: باید توانایی مدیریت دبی حداکثر و حداقل را داشته باشد.

محاسبه هد پمپاژ: بر اساس اختلاف ارتفاع، اصطکاک لوله ها، افت فشار در اتصالات و تجهیزات.

ذخیره سازی در مخزن: حجم مخزن باید به اندازه ای باشد که از سرریز و پمپاژ مکرر جلوگیری کند.

ب) استانداردهای انتخاب پمپ و تجهیزات

نوع پمپ: معمولاً از پمپ های سابمرسیبل (غوطه ور) یا پمپ های سانتریفیوژ استفاده می شود.

جنس پمپ و لوله ها: مقاوم در برابر خوردگی (چدن داکتیل، استنلس استیل، پلی اتیلن).

سیستم کنترل: استفاده از شناورهای الکترونیکی (Float Switches) یا کنترل کننده های سطح برای مدیریت روشن/خاموش پمپ.

پمپ های یدکی: نصب حداقل یک پمپ اضافی برای مواقع تعمیرات.

ج) استانداردهای الکتریکی و ایمنی

سیستم برق رسانی: مطابق با NEC (کد ملی برق) و IEC.

محافظت در برابر اضافه بار: استفاده از کلیدهای حرارتی (Overload Relays).

سیستم اتصال به زمین (ارتینگ): برای جلوگیری از برق گرفتگی.

سیستم تهویه: در صورت وجود گازهای خطرناک مانند H₂S.

د) استانداردهای ساخت و ساز

مخزن (Wet Well):

جنس: بتن مسلح، فایبرگلاس یا پلی اتیلن.

آب بندی: جلوگیری از نفوذ آب های زیرزمینی و نشتی فاضلاب.

شیب کف: برای جلوگیری از رسوب گذاری.

ساختمان ایستگاه: مقاوم در برابر زلزله (مطابق استاندارد ۲۸۰۰ ایران).

دسترسی برای تعمیرات: فضای کافی برای بازدید و تعمیر پمپ ها.

استانداردهای محیط زیستی

کنترل بو: استفاده از سیستم های فیلتر کربنی یا تزریق مواد شیمیایی.

جلوگیری از نشت فاضلاب: مخازن باید به صورت دوره ای بازرسی شوند.

دفع پسماندهای جامد: نصب آشغال گیر (Screen) قبل از ورود فاضلاب به پمپ.

استانداردهای بین المللی مرجع

ANSI/HI 9.8: استاندارد پمپ های فاضلابی.

EN 12050: استاندارد اروپایی برای سیستم های پمپاژ فاضلاب.

ASME A112.14.3: استاندارد ساخت پمپ های فاضلاب.

استانداردهای ایران

آیین نامه طراحی شبکه های جمع آوری فاضلاب (شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور).

مقررات ملی ساختمان (مبحث ۱۶ و ۲۱).

دستورالعمل های سازمان محیط زیست در مورد دفع فاضلاب.

طراحی ایستگاه پمپاژ فاضلاب باید بر اساس دبی فاضلاب، نوع پمپ، ایمنی، دوام و ملاحظات محیط زیستی انجام شود. رعایت استانداردهای ملی و بین المللی باعث افزایش عمر مفید تجهیزات و کاهش هزینه های تعمیر و نگهداری می شود.

انواع ایستگاه پمپاژ فاضلاب از نظر ساختاری

ایستگاه های پمپاژ فاضلاب از نظر ساختاری به چندین نوع تقسیم بندی می شوند که هر کدام با توجه به شرایط محل، حجم فاضلاب، عمق نصب و ملاحظات اقتصادی و فنی انتخاب می گردند. در ادامه به بررسی انواع اصلی ایستگاه های پمپاژ فاضلاب از نظر ساختاری می پردازیم:

ایستگاه پمپاژ فاضلاب خشک (Dry Well Pump Station)

ویژگی ها:

شامل دو بخش مجزا:

Dry Well (چاه خشک): محل نصب پمپ ها و تجهیزات الکتریکی.

Wet Well (چاه تر): محل جمع آوری فاضلاب.

پمپ ها در فضای خشک نصب می شوند و از طریق لوله های مکش به چاه تر متصل می گردند.

مناسب برای ایستگاه های بزرگ و متوسط.

مزایا:

دسترسی آسان به پمپ ها و تجهیزات برای تعمیر و نگهداری.

کاهش خطر خوردگی تجهیزات الکتریکی.

امکان استفاده از پمپ های بزرگ تر با راندمان بالاتر.

معایب:

هزینه ساخت بیشتر به دلیل نیاز به فضای بزرگ تر.

نیاز به سیستم تهویه قوی برای جلوگیری از تجمع گازهای خطرناک.

ایستگاه پمپاژ فاضلاب تر (Wet Well Pump Station)

ویژگی ها:

پمپ ها مستقیماً درون فاضلاب (چاه تر) نصب می شوند (معمولاً از نوع سابمرسیبل).

فضای جداگانه ای برای پمپ ها وجود ندارد.

مناسب برای ایستگاه های کوچک و متوسط (مانند پمپاژ فاضلاب ساختمانی یا محلی).

مزایا:

ساختار ساده و کم هزینه.

فضای مورد نیاز کمتر.

نصب سریع و آسان.

معایب:

دسترسی سخت به پمپ ها برای تعمیرات.

عمر کوتاه تر پمپ ها به دلیل قرارگیری در محیط خورنده.

ایستگاه پمپاژ فاضلاب پیش ساخته (Prefabricated Pump Station)

ویژگی ها:

به صورت آماده و مدولار ساخته می شود (جنس بدنه: پلی اتیلن، فایبرگلاس یا استیل).

شامل پمپ سابمرسیبل، لوله کشی، سیستم کنترل و مخزن است.

به سرعت در محل نصب می شود.

مناسب برای پروژه های کوچک تا متوسط (مانند ویلاها، مجتمع های مسکونی و صنایع کوچک).

مزایا:

نصب سریع و کاهش هزینه های اجرایی.

مقاومت بالا در برابر خوردگی.

قابلیت انتقال و نصب مجدد.

معایب:

محدودیت در ظرفیت و اندازه (مناسب برای دبی های کم تا متوسط).

ایستگاه پمپاژ فاضلاب زیرزمینی (Underground Pump Station)

ویژگی ها:

به طور کامل در زیر زمین دفن می شود.

برای مکان هایی که محدودیت فضایی یا ملاحظات زیبایی شناسی وجود دارد مناسب است.

معمولاً از نوع پیش ساخته است.

مزایا:

عدم اشغال فضای سطحی.

کاهش آلودگی صوتی و بصری.

معایب:

هزینه بالاتر برای تعمیر و نگهداری.

نیاز به سیستم تهویه و دسترسی ایمن.

ایستگاه پمپاژ فاضلاب متحرک (Portable Pump Station)

ویژگی ها:

معمولاً روی شاسی متحرک (تریلی یا اسکید) نصب می شود.

برای موارد اضطراری، پروژه های موقت یا اردوگاه ها استفاده می شود.

مزایا:

قابلیت جابه جایی سریع.

نصب و راه اندازی آسان.

معایب:

محدودیت در ظرفیت پمپاژ.

نیاز به نظارت دائمی.

ایستگاه پمپاژ فاضلاب هوایی (Above-Ground Pump Station)

ویژگی ها:

تمام تجهیزات روی سطح زمین نصب می شوند.

معمولاً در مناطق با سطح آب های زیرزمینی بالا یا خاک های ناپایدار استفاده می شود.

مزایا:

دسترسی آسان برای تعمیرات.

کاهش خطر نفوذ آب زیرزمینی.

معایب:

اشغال فضای سطحی.

نیاز به عایق بندی حرارتی در مناطق سردسیر.

انتخاب نوع ایستگاه پمپاژ فاضلاب به عواملی مانند میزان فاضلاب، شرایط زمین، بودجه و سهولت نگهداری بستگی دارد. برای پروژه های بزرگ، ایستگاه های خشک مناسب ترند، در حالی که برای مصارف کوچک، ایستگاه های پیش ساخته یا تر گزینه بهینه تری هستند.

نحوه نصب و عملکرد پمپ در ایستگاه پمپاژ فاضلاب

نصب و عملکرد پمپ های فاضلاب در ایستگاه های پمپاژ از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا هرگونه خطا در نصب یا طراحی می تواند منجر به کاهش راندمان، افزایش هزینه های تعمیر و نگهداری و حتی خرابی سیستم شود. در این بخش، به مراحل نصب پمپ فاضلاب و نحوه عملکرد آن در ایستگاه پمپاژ به طور کامل پرداخته می شود.

انتخاب نوع پمپ برای ایستگاه پمپاژ فاضلاب

پیش از نصب، باید نوع پمپ مناسب انتخاب شود. متداول ترین پمپ های مورد استفاده در ایستگاه های فاضلاب عبارتند از:

الف) پمپ های سابمرسیبل (غوطه ور)

مستقیماً درون فاضلاب نصب می شوند.

برای ایستگاه های تر (Wet Well) و پیش ساخته مناسب هستند.

دارای موتور ضد آب و مقاوم در برابر خوردگی.

ب) پمپ های سانتریفیوژ (گریز از مرکز)

در ایستگاه های خشک (Dry Well) استفاده می شوند.

نیاز به لوله کشی مکش و رانش دارند.

ج) پمپ های چرخ دنده ای (پنوماتیک یا هیدرولیک)

برای فاضلاب های غلیظ و حاوی جامدات زیاد استفاده می شوند.

مراحل نصب پمپ در ایستگاه پمپاژ فاضلاب

الف) آماده سازی محل نصب

مخزن (Wet Well) باید از نظر آب بندی و مقاومت بررسی شود.

در ایستگاه های خشک، فضای Dry Well باید دارای تهویه مناسب باشد.

کف مخزن باید دارای شیب ملایم به سمت محل مکش پمپ باشد تا از رسوب گذاری جلوگیری شود.

ب) نصب پایه پمپ و لوله کشی

پمپ باید روی یک پایه ضد لرزش (Vibration Base) نصب شود.

در پمپ های سابمرسیبل، از راه نما (Guide Rails) برای نصب و بیرون کشیدن آسان پمپ استفاده می شود.

لوله های مکش و رانش باید به درستی آب بندی شوند.

ج) اتصالات الکتریکی و سیستم کنترل

کابل های برق پمپ باید ضد آب باشند.

پمپ های سابمرسیبل معمولاً با کابل شناور نصب می شوند.

شناورهای سطحی (Float Switches) یا سنسورهای فشار برای کنترل روشن/خاموش پمپ نصب می شوند.

د) تست عملکرد اولیه

پس از نصب، سیستم باید بدون بار تست شود تا از عدم وجود نشتی اطمینان حاصل شود.

سپس تحت بار آزمایش شود تا عملکرد پمپ در شرایط واقعی بررسی گردد.

نحوه عملکرد پمپ در ایستگاه پمپاژ فاضلاب

الف) مکانیزم روشن شدن پمپ

ورود فاضلاب به مخزن (Wet Well): فاضلاب از طریق لوله های ورودی وارد مخزن می شود.

تشخیص سطح فاضلاب:

اگر از شناور (Float) استفاده شود، با بالا آمدن سطح فاضلاب، شناور فعال شده و پمپ روشن می شود.

در سیستم های پیشرفته، سنسورهای التراسونیک یا فشار سطح فاضلاب را تشخیص می دهند.

فعال شدن پمپ: پس از رسیدن سطح فاضلاب به حد مشخص، پمپ شروع به کار می کند.

ب) فرآیند پمپاژ فاضلاب

مکش فاضلاب: پمپ فاضلاب را از کف مخزن مکش می کند.

انتقال فاضلاب: فاضلاب از طریق لوله رانش به سمت مقصد (تصفیه خانه یا شبکه تخلیه) هدایت می شود.

خاموش شدن پمپ: هنگامی که سطح فاضلاب به حداقل برسد، پمپ به طور خودکار قطع می شود.

ج) سیستم های حفاظتی

حفاظت از خشک کاری (Dry Running Protection): در صورت کمبود فاضلاب، پمپ خاموش می شود تا از آسیب جلوگیری شود.

آلارم هشدار: در صورت خرابی پمپ یا سرریز مخزن، سیستم هشدار فعال می شود.

نکات مهم در نگهداری پمپ های فاضلاب

بازرسی دوره ای: بررسی وضعیت پمپ، لوله ها و اتصالات.

تمیز کردن مخزن: جلوگیری از تجمع رسوبات و جامدات.

روغن کاری یاتاقان ها (در پمپ های غیر سابمرسیبل).

تست سیستم کنترل: اطمینان از عملکرد صحیح شناورها و سنسورها.

جمع بندی

نصب صحیح پمپ شامل آماده سازی محل، لوله کشی، اتصالات الکتریکی و تست اولیه است.

عملکرد پمپ به صورت خودکار و با کنترل سطح فاضلاب (شناور یا سنسور) انجام می شود.

نگهداری دوره ای برای جلوگیری از خرابی ضروری است.

انتخاب بین پمپ سابمرسیبل و پمپ خشک به نوع ایستگاه و شرایط پروژه بستگی دارد.

جهت دریافت قیمت و سایر اطلاعات فنی مورد نیاز کارشناسان شرکت ناب زیست تولید کننده انواع تجهیزات تصفیه فاضلاب با شماره 02188722027 و موبایل 09126147685 در 24 ساعت شبانه روز آماده پاسخگویی به سوالات شما میباشند.